სიცოცხლის ნაყოფი და კეთილისა და ბოროტის შეცნობის ნაყოფი

 

სიცოცხლის ნაყოფი და კეთილისა და ბოროტის შეცნობის ნაყოფი

 

დაბადება 2:8-9 „უფალმა ღმერთმა ბაღი გააშენა ედემში, აღმოსავლეთით, და დაასახლა იქ ადამიანი, რომელიც შექმნა. და მიწიდან აღმოცენდა ხეები, თვალსაჩინო და საჭმელად ვარგისი. ბაღის შუაგულში იყო სიცოცხლის ხე და კეთილისა და ბოროტის შეცნობის ხე.“

რას ნიშნავს კეთილისა და ბოროტის შეცნობის ხე? რადგან ის სიტყვასიტყვით იძლევა კეთილისა და ბოროტის შეცნობის საშუალებას, ამ ხის ნამდვილი ვინაობა ბიბლიაა და ის შეესაბამება მოსეს რჯულს.

გული, რომელიც რჯულისკენ იყურება, შეიძლება მიმართული იყოს როგორც კეთილის, ასევე ბოროტებისკენ. რჯული 613 წესისგან შედგება და ღმერთმა უბრძანა ისრაელის ხალხს, დაეცვათ ყველა ეს წესი. და უთხრა მათ, რომ მსხვერპლი შეეწირათ, როდესაც მათ დაცვას ვერ შეძლებდნენ.

„ისინი, ვინც რჯულს სიკეთედ მიიჩნევენ“, არიან ისინი, ვინც რჯულის დაცვის მცდელობისას გააცნობიერეს საკუთარი ცოდვა და მიადგნენ მესიის ფიქრს, რომელიც მსხვერპლშეწირვით უნდა მოსულიყო. ისინი რწმენის წინასწარმეტყველთა ძალიან მცირე რაოდენობას წარმოადგენდნენ. ამიტომ, ისინი მოდიოდნენ სიცოცხლის ხის ნაყოფის საჭმელად. სიცოცხლის ხის ნაყოფი აღმდგარი სიცოცხლეა. რწმენის საბოლოო მიზანი აღმდგარი სიცოცხლის მოპოვება და ღმერთთან დაბრუნებაა. მიუხედავად იმისა, რომ ხორციელად არიან შეზღუდულნი და ღმერთისგან მოწყვეტილნი, იესო ქრისტეში აღმდგარი სიცოცხლის მიღებით, ადამიანი ღმერთთან ერთი ხდება.

„ისინი, ვინც რჯულს ბოროტებად მიიჩნევენ“ არიან ისინი, ვინც თვლიან, რომ მათ შეუძლიათ ღვთის სიმართლის მიღწევა კანონის მკაცრი დაცვით. მათ ლეგალისტები ეწოდებათ, ხოლო იესოს დროს ფარისევლები და მწიგნობრები ლეგალისტები იყვნენ. ბოროტად, მათ იესო ქრისტე, ღვთის ძე, ჯვარზე სიკვდილი გამოიწვია.

ესენი არიან ისინი, ვინც კეთილისა და ბოროტის შეცნობის ხის ნაყოფი შეჭამეს. კეთილისა და ბოროტის შეცნობის ხის ნაყოფის ჭამის მიზანია მისი ჭამა იმ აზროვნებით, რომ ადამიანს შეუძლია ღმერთის მსგავსი გახდეს და მის საფუძველში სიხარბის კერპი დევს.

ამიტომ, როდესაც „ბიბლიის სიტყვა, რომელიც ცნობილია როგორც კანონი“, სიკეთისკენ სწრაფვით მიისწრაფვის, ის სახარებად გარდაიქმნება, რაც სიცოცხლის ნაყოფის ჭამამდე მიგვიყვანს. თუმცა, თუ ეს სიტყვა ლეგალიზმად გარდაიქმნება, ადამიანი ხდება ის, ვინც კეთილისა და ბოროტის შეცნობის ნაყოფს ჭამს. კანონის შესახებ გაყოფილი გონება სახარებად და ლეგალიზმად იქცევა. კანონი ღვთის ჭეშმარიტების სიტყვაა; თუმცა, თუ ადამიანი მასში არსებულ ჭეშმარიტებას აღმოაჩენს, ის ქრისტეს აღმოაჩენს და თუ ვერ აღმოაჩენს ჭეშმარიტებას, ის ანტიქრისტე ხდება.

ხორბლისა და ღვარძლის იგავში, ფერმერმა ხორბალი დათესა, მაგრამ ერთ დღეს ღვარძლი გამოჩნდა. მსახურმა ბატონს ჰკითხა: „უნდა ამოვგლიჯოთ ღვარძლი?“ ბატონმა უპასუხა: „დაე, თავი დაანებეთ“ და დასძინა, რომ ღვარძლს შეაგროვებდა და მოსავლის აღებისას დაწვავდა.

მინდორი მორწმუნეთა გულია, რომლებიც ბიბლიურ სიტყვას, რომელიც ცნობილია როგორც კანონი, უყურებენ. ხორბალი ისინი არიან, ვინც გულის მინდორს ხნავს, თესავს თესლს და ბოლოს აღდგომის სიცოცხლის ნაყოფს ჭამს. თუმცა, ეს სიტყვა ნიშნავს, რომ სარეველა ლეგალისტები არიან, რომლებიც აღდგომის სიცოცხლის ნაყოფის გარეშე ხდებიან.

დღეს, ეკლესიის საზოგადოებაში, აღდგომილი სიცოცხლის მფლობელები და აკრძალული ხილის ჭამის ლეგალიზმი ერთმანეთშია არეული. გარდა ამისა, წმინდანების გულებშიც კი, რომლებიც საკუთარ თავს ეკლესიას უწოდებენ, არის ხორბალი და სარეველა. ისევე, როგორც არსებობს აღდგომილი სიცოცხლით ხელახლა დაბადებული ახალი ადამიანი, არსებობს ძველი ადამიანი, სარეველასავით, ლეგალიზმით შებილწული. ძველი ადამიანი აღძრავს ხორცის სურვილებს. თუმცა, ახალი ადამიანი, სულიწმინდის ხელმძღვანელობით, ზეციურ საქმეებს მისდევს. სულიერი ომი ყოველდღიურად მიმდინარეობს მორწმუნეთა გულებში.

ისინი, ვინც აღმდგარი სიცოცხლით იკვებებიან, ხდებიან ისინი, ვინც მარადიული სიცოცხლის გზას დადიან, ხოლო ისინი, ვინც კეთილისა და ბოროტის შეცნობის ხის ნაყოფს იკვებებიან, ხდებიან ისინი, ვინც საკუთარი სიმართლის მიღწევას ცდილობენ და განწირულნი არიან სამსჯავროსთვის. ადამიანმა სიცოცხლის ხის ნაყოფი რჯულში უნდა ეძიოს. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ყველა, ვინც კეთილისა და ბოროტის შეცნობის ხის ნაყოფს იკვებება, ხდება კანონის მომხრე.

 

რატომ ვერ პოულობენ და ვერ იღებენ მორწმუნეები აღდგომის სიცოცხლის ნაყოფს? ეს იმიტომ ხდება, რომ ისინი არ ესმით აღდგომის სიცოცხლის მნიშვნელობა. აღდგომის სიცოცხლე ფიზიკურ სხეულში არ შეიძლება მოიძებნოს. თუმცა, მორწმუნეთა უმეტესობა სწამს სხეულის აღდგომის, რაც ცრუ სწავლების გამოა.

 

იესო ჯვარზე მოკვდა ხორციელად, მაგრამ აღდგა და სულით გაცოცხლდა. ეს დასტურდება 1 პეტრეს 3:18-ში: „რადგან ქრისტეც ერთხელ ეწამა ცოდვებისთვის, მართალი უსამართლოთათვის, რათა ღმერთთან მიგვეყვანა. ის ხორციელად მოკლეს, მაგრამ სულით გაცოცხლდა“.

იოანეს 6:63-ში ასევე ნათქვამია: „სული აცოცხლებს, ხორცი კი უსარგებლოა“. 1 კორინთელთა 15:50-ში ნათქვამია: „ძმებო და დებო, გეუბნებით თქვენ: ხორცსა და სისხლს არ შეუძლია ღვთის სასუფევლის დამკვიდრება და ვერც ხრწნადი დაიმკვიდრებს უხრწნელობას“.

მორწმუნეები უნებლიეთ მიირთმევენ კეთილისა და ბოროტის შეცნობის ნაყოფს. ახლა მორწმუნეებმა უნდა გადააგდონ ეს ნაყოფი, აღმოაჩინონ სიცოცხლის ხე რჯულში და მიირთვან აღმდგარი სიცოცხლე, რომელიც სიცოცხლის ნაყოფია. შემდეგ ეს იქნება ეფესელთა 2:5-6-ის მსგავსად: „მან გაგვაცოცხლა ქრისტესთან ერთად, თუმცა მკვდრები ვიყავით ჩვენს ცოდვებში (მადლით ხართ გადარჩენილი), და აღგვადგინა მასთან ერთად და დაგვასვენა ზეციერ ადგილებში ქრისტე იესოში“.